'Een hart is net zoiets als een theekopje. Optimaal gebruiken geeft het meeste plezier, toch is er altijd het risico dat het kopje valt. Het zal zich dan in duizenden verschillende scherven verdelen. Maar dit maakt niks uit, er is optimaal gebruik van het kopje gemaakt en het enige wat nu nog rest is sparen voor een nieuw theekopje. Dit klinkt allemaal heel logisch, en dat is het ook. Maar waarom wordt deze logica niet altijd toegepast op het hart? Uit angst voor het falen wordt nooit het hele hart ingezet, slechtst een klein stukje. Je zou namelijk denken dat dat de pijn verzacht wanneer iets mislukt, als de inzet toch al niet optimaal was. Maar neem nou weer het voorbeeld van het theekopje. Slechtst een deel er van gebruiken gaat niet. En stel je voor dat je dat deel nou laat vallen, dan kan je er niet meer uit drinken. Maar de waarheid is dat je dat daarvoor ook al niet kon. Dus denk nog eens goed na, zowel bij het laten vallen van een heel kopje als een half kopje zou je moeten zorgen voor een nieuw kopje. Het verschil zit hem echter in het gebruik er van.'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten